Fryderyk Franciszek Chopin polski kompozytor i pianista, urodzony w Żelazowej Woli 22 lutego 1810 roku. Kilka miesięcy po Jego narodzinach cała rodzina przeprowadziła się do Warszawy, gdzie ojciec kompozytora otrzymał posadę nauczyciela języka francuskiego i literatury w warszawskim liceum. Talent muzyczny Fryderyka ujawnił się wyjątkowo wcześnie i jest porównywany do geniuszu Mozarta. Już w wieku 7 lat Chopin był autorem dwóch polonezów (g- moll i B-dur). Pierwszych profesjonalnych lekcji gry na fortepianie udzielał mu Wojciech Żywny. Lekcje te trwały od 1816 do 1822.

W latach 1823-26 Fryderyk pobierał naukę w Liceum Warszawskim gdzie jego ojciec był profesorem. W wieku 16 lat został studentem wydziału "teorii muzyki, jenerałbasu i kompozycji” warszawskiej Szkoły Głównej Muzyki, kierowanej przez Józefa Elsnera. W tym czasie został wysłany do Wiednia, niekwestionowanej stolicy muzyki. W Wiedniu Chopin wystąpił dwukrotnie i odniósł fenomenalny sukces wśród publiczności. Niedługo po przyjeździe kompozytora do Wiednia w Polsce wybuchło powstanie ( tzw. listopadowe)

Po powrocie do kraju Chopin zaczął planować dłuższą podróż, której celem miały być początkowo Włochy, ale ostatecznie wybrał Paryż. Po drodze zatrzymał się jeszcze w Monachium i ostatecznie do stolicy Francji dotarł jesienią 1831 roku. Jego pozycja jako artysty urosła w Paryżu bardzo szybko. Dzięki listom polecającym, które przywiózł z Wiednia, trafił od razu do środowiska muzycznego. Dołączył do takich artystów jak: Berlioz, Liszt, Heller. Miał okazję do gry w wielkich salach koncertowych ale największym źródłem dochodu stały się lekcje gry na fortepianie, których udzielał. Wiadomości o sytuacji w Polsce zainspirowały go do napisania ”Etiudy Rewolucyjnej” jednego z najsławniejszych utworów kompozytora. W czasie gdy w Warszawie nadal trwała wojna Chopin wraz z przyjaciółmi udał się do Szkocji, gdzie dał wiele koncertów i wizytował różne miejsca w tym zamki szkockiej arystokracji.

Wyjątkowo szybki i męczący styl życia, stres związany z ciągłym podróżowaniem, wielką ilością dawanych koncertów oraz zmieniającym się ciągle klimatem zniszczyły zdrowie kompozytora. 16 listopada 1848 roku pomimo osłabienia i gorączki Chopin zagrał swój ostatni koncert dla polskiej emigracji w londyńskiej Guildhall. Kilka dni później wrócił do Paryża. 17 października 1849 roku zmarł na gruźlicę w swoim paryskim mieszkaniu przy placu Vendome. Został pochowany na cmentarzu Pere- Lachaise. Zgodnie z ostatnią wolą Chopina, wyjęte po śmierci jego serce przewieziono do Warszawy, gdzie zostało w urnie wmurowane w filar kościoła Św. Krzyża na Krakowskim Przedmieściu.